روز سیزدهم ماه مبارک رمضان
سیزدهم رمضان
=-لباسی که پوشیدن آن به خاطر رنگ، کیفیت دوخت، مندرس بودن یا علل دیگر، مناسب نیست، به طوری که اگر پوشیده شود توجه مردم جلب و صاحب لباس انــگشتنما شود، لباس شهرت، و پوشیدن آن حرام است.
پوشش زن در مقابل نامحرم باید به گونهای باشد که:
=به جز گردی صورت و مچ دست به پایین (بدون آرایش و زیورآلات) آشکار نباشد.
=برجستگیها و زیباییهای بدن زن، با وجود پوشیدن آن، آشکار نباشد.
=رنگ و خصوصیات آن به گونهای نباشد که جلب توجه کند و موجب تحریک اطرافیان شود.
پوشش مردان
= پوشش مرد در مقابل زن باید به گونهای باشد که موجب مفسده نشودولو استین کوتاه.
= برای زنان پوشیدن لباسهای تنگ یا بدننما در عروسیها و مانند آن، اگر از نگاه مردان نامحرم یا از ترتّب مفسده یا تحریک اطرافیان در امان هستند، جایز است.
=اگر پوشیدن کفش سیاه براق، موجب جلب توجه نامحرم یا انگشتنما شدن او شود، حرام است.
=حکم لباس، مقنعه و پیراهن، از نظر رنگ، مانند کفش است.
= اگر تاتوی ابرو عرفاً زینت محسوب شود باید پوشانده شود.
= هرگونه زیور، حتی حلقه ازدواج یا آرایش معمولی ابرو باید پوشانده شود.
= پوشاندن بینی جراحی شده برای زیبایی واجب نیست.
= دختری که ازدواج کرده با دختری که ازدواج نکرده، در احکام فوق تفاوتی ندارد.
= زدن عطر یا کرمهای ضد آفتاب، به خودی خود، جایز است؛ مگر آنکه موجب جلب توجه نامحرم شود، لذا باید از کنار مردان عبور نکنند.
=پوشیدن هر نوع لباسی که ترویج فرهنگ ضد اسلامی است حرام است.
=پوشیدن لباسهایی که روی آن حروف و تصاویر خارجی چاپ شده، به خودی خود ایراد ندارد. اما اگر ترویج فرهنگ ضد اسلامی شودعرفا حرام است
= استفاده از کروات و سایر پوششهای غیر اسلامی، اگر منجر به ترویج فرهنگ غربی و ضد اسلامی شود، حرام است.
****************
اللهمّ طَهّرنی فیهِ من الدَنَسِ والأقْذارِ وصَبّرنی فیهِ على کائِناتِ الأقْدارِ ووَفّقْنی فیهِ للتّقى وصُحْبةِ الأبْرارِ بِعَوْنِکَ یا قُرّةَ عیْنِ المَساکین.
خدایا پاکیزه ام کن در این روز از چرک وکثافت وشکیبائیم ده در آن به آنچه مقدر است شدنى ها وتوفیقم ده در آن براى تقوى وهم نشینى با نیکان به یاریت اى روشنى چشم مستمندان.
ووَفّقْنی فیهِ للتّقى وصُحْبةِ الأبْرارِ
ابن عباس میگوید: به پیغمبر اکرم(ص) عرض شد که «قیل یا رسولالله! ایُّ الجلساء خیر؟»؛ کدامیک از همنشینها خوب هستند؟
1-قال: من تذکرکم الله رؤیتهصرف دیدن او شما را به یاد خدا بیندازد. با دیدار او به یاد خدا بیفتد، نه اینکه با دیدار او اهرم شهوت تحریک شود و یا غضب انسان فوران کند. البته این از نظر ظاهر است، و الا یک معنای عالیتری دارد. این مرحله ابتدایی است که معاشر و مصاحب انسان باید چهره نورانی داشته باشد که با دیدار او به یاد خدا بیفتیم.
2-ویزید فی علمکم منطقه.. گفتار او به دانش و بینش تو اضافه کند؛ یعنی وقتی صحبت میکند، به بینش تو بیفزاید.
3-و یرغبکم فیالآخرة عمله. عمل او انسان را مشتاق به آخرت کند و او را به آخرت، یعنی جهان دیگری ترغیب کند.
قرآن در تبیین یکی از فلسفههای جهنمی شدن بعضی افراد میفرماید: «یا وَیلَتى لَیتَنی لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلیلاً، وای بر ما کاش با بعضیها دوست نمیشدیم.» این دوست باعث شد تا انسان جهنمی شود.
دعای کوچکی وجود دارد که معروف است به دعای مکارمالاخلاق (آن مکارمالاخلاق معروف که در مفاتیح نیز هست و دعای بیستم صحیفه سجادیه میباشد، مد نظر نیست) و از حضرت زهرا (س) نقل شده است که در آنجا میفرمایند: « اللَّهُمَّ أَوْصِلْنِی إِلَیكَ مِنْ أَقْرَبِ الطُّرُقِ إِلَیكَ وَ أَسْهَلِهَا عَلَیَّ». خدایا من را به سریعترین راهی که به تو ختم میشود و از همه راحتتر است راهنمایی بفرما.
اقربالطرق الیالله، همنشینی با خوبان است
افراد بسیاری بودند که به واسطه همنشینی با دوستان ناباب، بد شدند. یکی از آنها نجاشی بود. نجاشی از یاران حضرت علی(ع) و شاعر ایشان بودند که در ماه رمضان برای نماز ظهر به سمت مسجد میرفت. یکی از دوستان ناباباش او را دید و گفت کجا میروی؟ نجاشی گفت: برای نماز به مسجد میروم. گفت: زود است به خانه من بیا! سرانجام نجاشی به داخل خانه رفت و کار به آنجا رسید که با وجود اینکه روزه بود اما با وسوسه دوستش شراب خورد و به خیابان و به عربدهکشی آمد! حضرت علی(ع) هم نجاشی را حد زد و او هم به معاویه پناهنده شد.
به تعبیر بعضی افراد حکومتی که قدر روشن فکرها و هنرمندان را ندادن پس باید جذب گروه دیگر شوند و نجاشی هم جذب معاویه شد. دوست ناباب نجاشی را به کجا کشاند و چگونه مسیر زندگی او را به بیراهه کشاند.
امام رضا(ع) خطاب به شخصی فرمودند: چرا با عبدالرحمنبن یعقوب معاشرت میکنی؟ عرض کرد: «او دایی من است». حضرت فرمود: «او درباره خدا سخنان نادرستی میگوید! پس با او معاشرت کن و ما را واگذار و یا با ما همنشین باش و او را ترک کن». عرض کرد: «او هر چه میخواهد بگوید به من چه زیانی دارد. وقتی از عقیده او تبعیت نکنم؟
حضرت فرمود: آیا داستان آن شخص را که خود از یاران حضرت موسی(ع) بود و پدرش از یاران فرعون نشنیدهای؟ هنگامی که لشکر فرعون در کنار دریا به موسی و یارانش رسید، آن پسر از موسی جدا شد که پدرش را نصیحت کند، در حالی که پدر به راه خود به دنبال فرعون غرق شد، آن دو نیز با هم غرق شدند! خبر به حضرت موسی(ع) رسید. فرمود: او در رحمت خداست، ولی چون عذاب نازل شد از آنکه نزدیک گناهکار است دفاعی نشود.
لاَ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ کَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ
هيچ قومي را كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد پيدا نمي كني كه با دشمنان خدا و رسولش دوستي كنند هرچند پدران يا فرزندان يا خويشاوندان آنها باشند(مجادله :22)
باری رفاقت با افراد شریف و صاحب حسب و نَسب باعث کامل شدن عقل و ادب انسان میشود. ولی دوستی با اشخاص پست و فرومایه موجب لکهدار شدن شرافت و شخصیت انسان خواهد شد. پیامبر اکرم (ص)فرمودهاند: «کسی که با صالحان و نیکان همنشین باشد همانند عطر فروش است اگر سودی برایت نداشته باشد از بوی خوشش استفاده میکنی، اما کسی که با اشخاص فاسد همنشین است همانند آهنگری که در کنار کورۀ آتشین نشسته اگر از شرارۀ آتش هم در امان بماند از دود آن اذّیت خواهد شد
امام ششم (ع) نیز فرموده اند: «برادران ایمانی و رفقای خود را با دو صفت آزمایش کنید، پس اگر آن دو خصلت در آنها بود شایسته رفاقت و برادری هستند، وگرنه از آنها دور شوید، دور شوید، دور شوید: 1.مواظب او بر نمازهایش در اوقات فضیلت آن 2.نیکی به برادران ایمانی خود در سختیها.( آداب النفس)
در عصر پیامبر اسلام(ص) در میان مشركان، دو نفر با هم دوست بودند. نام این دو نفر، عقبه و ابى بود. بعد از جریاناتی، عقبه به یكتائى خدا و رسالت پیامبر(ص) گواهى داد و به این ترتیب قبول اسلام كرد. این خبر به گوش دوست عقبه یعنى ابى رسید، او نزد عقبه آمد و به وى اعتراض شدید كرد و حتى گفت:
تو از جاده حق منحرف شدهاى و نیزگفت
من از تو خشنود نمىشوم مگر اینكه در برابر محمد(ص) بایستى و او را توهین كنى
عقبه فریب دوست ناباب خود را خورد، و از اسلام خارج شد و مرتد گردید و در جنگ بدر در صف كافران شركت نمود و در همان جنگ به هلاكت رسید. دوست ناباب او ابى نیز در سال بعد در جنگ احد در صف كافران بود و بدست رزم آوران اسلام كشته شد. عقبه میتوانست در رکاب پیامبر(ص) بجنگد و شهید شود و در بهترین مکان بهشت جای گیرد، اما به خاطر دوست ناباب کافر شد و در بدترین جای جهنم جای گرفت
وَ إِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِص عَنْهُم( انعام :68)
هر وقت كساني را كه آيات ما را استهزاء مي كنند مشاهده نمائي از آنها روي بگردان
وقتي آيه فوق نازل شد و مسلمانان از مجالست با كفار و استهزاء كنندگان آيات الهي نهي شدند، جمعي از مسلمانان گفتند: اگر بخواهيم در همه جا به اين دستور عمل كنيم بايد هرگز به مسجدالحرام نرويم و طواف خانه خدا نكنيم، در اين موقع آيه نازل شد و
به مسلمانها دستور داد كه در اين گونه مواقع آنها را نصيحت كنند تا آنجا كه در قدرت دارند به ارشاد و راهنمائي آنها بپردازند. (تفسیر نمونه ج5ص68)
امام صادق (ع) می فرمایند:
إیّاکُم وَ مُجالَسَةَ المُلوکِ وَ أبناءَ الدُّنیا فَفی ذَلِکَ ذَهابُ دینِکُم وَ یُعَقِّبُکُم نِفاقاً.
از همنشینی با صاحب منصبان و دنیا پرستان بپرهیزید که این همنشین دین شما را برده و نفاق می آورد.( بحارالانوار ج72 ص367)
این وبلاگ برای پاسخگویی به مسائل اخلاقی وشرعی آماده گی لازم رادارد